نخستین خودروی خودران مسابقه‌ای

نخستین خودروی خودران مسابقه‌ای

به گزارش ایسنا به نقل از انگجت، دنیس سردلف رئیس کمپانی روبوریس در این نمایشگاه نام این خودرو را روبوکار نامید.

روبوکار ۴٫۵ متر طول و دو متر عرض دارد که نسبتا از یک خودروی فرمول یک بزرگتر است. این خودرو یک باتری ۵۴۰ کیلوواتی و چهار موتور ۳۰۰ کیلوواتی داشته و سرعت آن حدودا ۱۹۹ مایل بر ساعت است.

در این خودرو از حسگرها و رادارهای متنوعی استفاده شده است، از جمله دو رادار، پنج رادار مبتنی بر لیزر، ۱۸ حسگر فراصوتی، دو حسگر اپتیکال سرعت و شش دوربین هوشمند در این خودرو به کار رفته است.

اطلاعات دریافت شده از این حسگرها همگی به یک سامانه هوشمند که توسط انویدیا (NVIDIA) طراحی شده ارائه می‌شود تا بر اساس الگوریتم‌های ارائه شده، خودرو را به حرکت درآورد.

پیش از این کمپانی روبوریس خودروی “دوبات” را طراحی و ارائه کرد که قابلیت رانندگی توسط انسان را نیز داشت و در آزمایش‌ها نسبتا موفق بود. البته یکی از خودروها در آزمایش به دیوار برخورد کرده بود.

منبع : ایسنا

نخستین خودروی خودران مسابقه‌ای

نخستین خودروی خودران مسابقه‌ای

به گزارش ایسنا به نقل از انگجت، دنیس سردلف رئیس کمپانی روبوریس در این نمایشگاه نام این خودرو را روبوکار نامید.

روبوکار ۴٫۵ متر طول و دو متر عرض دارد که نسبتا از یک خودروی فرمول یک بزرگتر است. این خودرو یک باتری ۵۴۰ کیلوواتی و چهار موتور ۳۰۰ کیلوواتی داشته و سرعت آن حدودا ۱۹۹ مایل بر ساعت است.

در این خودرو از حسگرها و رادارهای متنوعی استفاده شده است، از جمله دو رادار، پنج رادار مبتنی بر لیزر، ۱۸ حسگر فراصوتی، دو حسگر اپتیکال سرعت و شش دوربین هوشمند در این خودرو به کار رفته است.

اطلاعات دریافت شده از این حسگرها همگی به یک سامانه هوشمند که توسط انویدیا (NVIDIA) طراحی شده ارائه می‌شود تا بر اساس الگوریتم‌های ارائه شده، خودرو را به حرکت درآورد.

پیش از این کمپانی روبوریس خودروی “دوبات” را طراحی و ارائه کرد که قابلیت رانندگی توسط انسان را نیز داشت و در آزمایش‌ها نسبتا موفق بود. البته یکی از خودروها در آزمایش به دیوار برخورد کرده بود.

منبع : ایسنا

خیز بوگاتی شیرون برای یک رکورد شگفت‌انگیز

خیز بوگاتی شیرون برای یک رکورد شگفت‌انگیز

مدیراجرایی بوگاتی اعلام کرده که خودروی مدل شیرون این شرکت می‌تواند در یک دقیقه از سرعت صفر به ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد و در همین ۶۰ ثانیه مجددا متوقف شود. اگر این رکوردگیری ثبت شود یک پدیده دیگر برای بوگاتی شیرون شگفت‌انگیز خواهد بود. تاکنون هیچ خودروسازی نتوانسته است حتی به این رکورد نزدیک شود.

به گزارش آفتاب نیوز به نقل از خبرآنلاين، ولفگانگ دورهایمر، مدیرعامل شرکت بوگاتی و بنتلی، در مصاحبه با مجله‌ی Evo  گفته است: شیرون قادر به رسیدن به سرعت ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت و بازگشت به سرعت صفر در زیر ۶۰ ثانیه خواهد بود. تاكنون هيچ شركتي نتوانسته چنين ادعايي كند و حتي به نزديكي اين ركورد برسد.

نزدیک‌ترین و مهمترين  رقیب بوگاتی شيرون، کوئنیگزگ وان (Koenigsegg One) است که در سال ۲۰۱۵ توانست  در ۱۷.۹۵ ثانیه از سرعت صفر به ۳۰۰ و مجدداً به صفر بازگردد. این خودرو در آن آزمایش، در ۶ ثانیه موفق به توقف  كامل از سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت شد. اين ارقام اما فاصله بسياري با ركورد اعلام شده توسط مدير عامل بوگاتي دارد. بايد با حضور كارشناسان فني و در يك ركوردگيري رسمي ديد بوگاتي شيرون با موتور ۱۶ سيلندر ۸ ليتري خود مي‌تواند اين شگفتي را به ثبت برساند

منبع : آفتاب

اولین “استون مارتین” تمام الکتریکی در سال ۲۰۱۹ رونمایی می‌شود

 

اولین "استون مارتین" تمام الکتریکی در سال 2019 رونمایی می‌شود

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، مدتی است که مهندسان این شرکت انگلیسی در حال کار روی خودروی الکتریکی با نام “RapidE” هستند. اکنون اعلام کردند در سال ۲۰۱۹ تعداد ۱۵۵ دستگاه از این مدل خودرو تولید خواهند کرد.

استون مارتین اطمینان خاطر داده است که سیستم تعلیق این خودرو همانند مدل “V12” خواهد بود و عملکرد خوب خود را با وجود جایگزینی حالت احتراق با نیروی باتری از دست نخواهد داد.

البته تجربه رانندگی با این خودروی تمام الکتریکی بسیار متفاوت خواهد بود. گرچه که صدای لذت‌بخش مدل “V12” وجود نخواهد داشت اما در عوض رانندگان از ذخایر بزرگ گشتاور حاصل از توقف بهره‌مند خواهد بود.

“RapidE” بین ۵۵۰ تا ۸۰۰ اسب بخار قدرت خواهد داشت و نیروی پیشران را به هر ۴ چرخ منتقل خواهد کرد.

پیش‌بینی می‌شود این خودرو تا ۳۲۲ کیلومتر بر ساعت سرعت داشته باشد.

بر اساس اعلام استون مارتین، اطلاعات تکمیلی هنگام رونمایی از این خودرو در سال ۲۰۱۹ ارائه خواهد شد.

منبع : ایسنا

جذب گاز‌های سمی با دانش نانو

 

جذب گاز‌های سمی با دانش نانو

به گزارش  ایرنا از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، گاز سولفید هیدروژن یکی از سمی‌ترین و خورنده ترین ترکیباتی است که در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی و نیز در صنایع مرتبط با بیوگاز مانند تصفیه خانه‌های فاضلاب شهری، مشکلات فراوانی را به وجود می‌آورد.

این گاز که گاهی با دی اکسید کربن نیز همراه است، در صورت وجود رطوبت باعث خوردگی شدید تجهیزات فرآیندی می‌شود. همچنین در صورت نشت به محیط، سبب مسمومیت و در موارد شدید منجر به مرگ افراد می‌شود.

دکتر محسن نصر اصفهانی محقق دانشگاه صنعتی اصفهان، مهمترین هدف این طرح را بررسی روشی نوین برای تصفیه‌ بیوگاز به عنوان یک منبع سوخت تجدیدپذیر معرفی کرد و افزود: در این طرح جاذب نانوسیالی معرفی شده است که بتواند فرایند جداسازی گاز سولفید هیدروژن را با راندمان بالا و هزینه‌ عملیاتی کم فراهم آورد.

به گفته وی، جاذب‌های متعددی از جمله ترکیبات آمینی یا محلول سود (جاذب‌های مایع) و نیز کربن فعال (جاذب جامد) برای جداسازی و جذب این گازهای سمی استفاده می‌شود. اما از آنجا که این جاذب‌ها بعضاً قابل بازیابی نبوده یا برای بازیابی نیازمند صرف هزینه‌ بالایی هستند، استفاده از آنها معضلی برای صنایع شده است.

نصراصفهانی ادامه داد: این در حالی است که با استفاده از جاذب نانوسیال معرفی شده در این طرح جذب و جداسازی گاز به صورت فیزیکی صورت می گیرد؛ بنابراین با صرف کمترین هزینه، به واسطه افزایش اندک دمای جاذب یا کاهش فشار آن یا با استفاده از روش‌های بیولوژیکی مانند فرآیند لجن فعال، گاز جذب شده از جاذب خارج شده و جاذب بازیابی می شود.

وی افزود: نانوسیال‌های مورد استفاده در این طرح، نانوسیال اکسید سیلیس-آب و اکسید گرافن-آب هستند که غیرسمی بوده و برای پرسنل بهره‌بردار این واحدها مخاطرات سلامت به بار نخواهد آورد.

به گفته وی، به دلیل قابلیت بازیابی جاذب، منجر به کاهش هزینه‌ عملیاتی نسبت به سایر جاذب‌های شیمیایی می‌شود و نسبت به آب خالص نیز منجر به کاهش اندازه‌ تجهیزات و در نتیجه کاهش سرمایه‌ لازم برای واحد جذب می‌شود.

عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان ادامه داد: از این طرح می توان در صنایع مختلف از جمله صنعت نفت، پالایشگاه‌های گاز طبیعی، واحدهای پتروشیمی به ویژه واحدهای تولید اولفین، تصفیه خانه‌های فاضلاب شهری و نیز دامداری‌ها استفاده کرد.

دکتر محسن نصر اصفهانی عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی اصفهان و دکتر سیدحمید اسماعیلی فرج دانش آموخته‌ این دانشگاه در این تحقیق همکاری داشته‌اند.

منبع : ایرن

تصفیه آب با میکروربات‌های شناور

تصفیه آب با میکروربات‌های شناور

محققان اسپانیایی راهی نوین برای تصفیه آب بجای افزودن مواد شیمیایی به آن ابداع کرده‌اند.

در آینده ربات‌های کوچکی که در آب شناور می‌شوند باکتری‌های مضر آن را نابود کرده و آب را آشامیدنی خواهند کرد.

میکروربات‌های کُروی که محققات اسپانیایی آنها را توسعه داده‌اند می‌توانند در زیر سطح آب شناور باشند و باکتری‌های مضر را جمع‌آوری کرده و به راحتی از آب خارج شوند.

در حالت عادی، تصفیه آب با افزودن دوزهای بالای کلر و دیگر مواد شیمیایی انجام می‌شود که خود این مواد اثرات مخربی بر روی افراد می‌گذارند و علاوه بر این برای نابودی تمام باکتری‌ها مناسب نیستند.

طراحی این ربات‌ها بسیار هوشمندانه انجام شده است. بدنه این ربات‌ها از دو قسمت تشکیل شده است که یکی از جنس منیزیم و دیگری ترکیبی از آهن، طلا و نقره است.

قسمت منیزیمی عمل تصفیه را انجام می‌دهد و ضمن واکنش دادن با آب حباب‌های هیدروژن تولید می‌کند.

سمت دیگر ربات با استفاده از طلا میکروارگانیسم‌های موجود در آب را به دام می‌اندازد تا با استفاده از نانوذرات نقره نابود شوند.

در تست انجام شده برای سنجش عملکرد این میکروربات‌ها آنها را وارد آب تصفیه نشده کردند که با توجه به سوخت منیزیمی این ربات‌ها که ۱۵ تا ۲۰ دقیقه آنها را فعال نگه می‌دارد حدود ۸۰ درصد باکتری‌های موجود در آب آلوده نابود شدند.

لایه آهنی که در بدنه این ربات‌ها تعبیه شده برای جمع‌آوری آنها با استفاده از آهنربا به کار گرفته می‌شود.

طراحان این ربات‌ها اعلام کرده‌اند که فعالیت این ربات‌های تصفیه‌گر هیچ پسماند مضری در آب باقی نمی‌گذارد.

منبع : نشریه علم

ساخت نانوحسگر ساندویچی برای تشخیص زودهنگام سرطان روده بزرگ

ساخت نانوحسگر ساندویچی برای تشخیص زودهنگام سرطان روده بزرگ

به نقل از ستاد ویژه توسعه نانو، سرطان روده‌ بزرگ، یکی از شایع‌ترین انواع سرطان در جهان است که هیچ درمان مؤثری ندارد. این سرطان سومین سرطان و یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر با بیش از یک‌ میلیون نفر در سراسر جهان است. روش‌های مختلفی برای تشخیص این نوع سرطان توسعه یافته اند. هیچ نشانگر خاصی برای تشخیص سلول‌های سرطانی و درمان اختصاصی آنها وجود ندارد. بنابراین ابداع یک روش بسیار حساس، سریع و انتخابی برای آشکارسازی و تعیین میزان سلول‌های سرطانی برای تشخیص بالینی و بهترین راه درمانی ممکن، بسیار حائز اهمیت است.

دکتر جهانبخش رئوف هدف نهایی از انجام این طرح را تهیه‌ یک آپتاحسگر حساس و دقیق مبتنی بر فناوری نانو به‌ منظور شناسایی زودهنگام سلول‌های سرطانی روده‌ بزرگ عنوان کرد.

استفاده از این نانوحسگر علاوه بر افزایش دقت در تشخیص سرطان روده‌ بزرگ، هزینه‌ آن را نیز کاهش می‌دهد.

این نانوحسگر از یک بستر مزوحفره‌ سیلیسی بهره می‌برد. وجود کانال‌های موازی، توزیع یکنواخت ساختار منافذ و سطح مؤثر بالای این ماده، آن‌ را به‌ عنوان یک بستر مناسب در طراحی و ساخت نانوحسگرها در آورده است. به‌علاوه، استفاده از نانوذرات طلا روی بستر مزوحفره و ساختار ساندویچی نانوحسگر منجر به افزایش انتقال الکترون و افزایش حساسیت این حسگر الکتروشیمیایی می‌شود.

در سنتز این نانوحسگر، ابتدا توالی آپتامر مربوطه برای شناسایی و اندازه‌گیری سلول سرطانی روده‌ بزرگ انتخاب شده است. پس از آن سیلیکای مزوحفره به‌منظور تثبیت توالی‌های عامل‌دار شده ساخته شده است. در مرحله‌ بعد، کشت سلولی انجام شده و سپس به بررسی ریخت‌شناسی سطح الکترود پرداخته شده است. پس‌ از آن، رفتار الکتروشیمیایی سطح الکترود بررسی قرار گرفته و در نهایت این رفتار در حضور و غیاب سلول‌های سرطانی رصد شده است.

به گفته‌ ائمه باقری، این نانوحسگر دارای دو گستره‌ خطی بین ۱۰ تا ۱۰۵ و ۱۰۵ تا ۱۰۶*۶ سلول بر میلی‌لیتر را از خود نشان داد. همچنین، حد تشخیص این نانوحسگر دو سلول بر میلی‌لیتر تعیین شد.

این تحقیقات از تلاش‌های ائمه باقری حشکوائی، دانشجوی مقطع دکترای دانشگاه مازندران، دکتر جهان‌بخش رئوف و دکتر رضا اوجانی، اعضای هیأت علمی دانشگاه مازندران، و سعید کاووسیان، محقق مرکز تحقیقات انستیتو پاستور شمال، است.

منبع : آنا

تولید نانورنگی برای کاهش ورود امواج الکترومغناطیسی به منازل

تولید نانورنگی برای کاهش ورود امواج الکترومغناطیسی به منازل

دکتر علی زینلی، محقق طرح در گفت‌وگو با ایسنا،درباره این رنگ نانویی ضد امواج الکترومغناطیسی اظهار کرد: با توجه به گسترش آلاینده‌های نوین ناشی از سبک زندگی  و ایجاد عوارض بر روی بدن، یکی از معضلات امروزه بشر ایمن‌سازی و کاهش میزان آلاینده‌ها است.

وی افزود: در واقع امروزه آلودگی امواج الکترومغناطیس مانند موبایل، تلفن‌های بی‌سیم، مودم‌های وای فای منازل شخصی و همسایگان و دکل‌های مولد امواج در خارج از ساختمان، پیرامون ما را احاطه کرده است.

زینلی ادامه داد: رنگ نانویی ضد امواج یکی از راهکارهای پیشگیری از آسیب امواج الکترومغناطیس بوده و می‌توان از آن بر روی سطوح ساختمانی با لایه‌های نازکتری استفاده کرد و شدت ورود امواج الکترومغناطیس خارجی را کاهش داد.

محقق طرح با بیان اینکه این رنگ را از مشابه خارجی بازسازی کرده و نانوذرات را با گرافیت انبساط‌یافته عامل‌دار کردیم، تصریح کرد: این طرح با استفاده از تکنولوژی و ذرات نانویی توانسته بیشترین راندمان شیلدینگ امواج در دنیا را بدست آورد؛ به گونه‌ای که میانگین این راندمان‌ها از ۳۰ تا ۴۰ دسی‌بل است، اما راندمان رنگ تولیدی ما تا ۷۰ دسی‌بل هم بالا می‌رود.

وی با اشاره به اینکه این رنگ ۹۹ درصد ضد امواج الکترومغناطیس است،‌ گفت: در واقع با استفاده از این رنگ می‌توانیم محیط اتاق را واکسینه کرده و شدت امواج را کاهش دهیم.

زینلی با گلایه از عدم حمایت متولیان امر از این اختراع،‌ گفت: تمام هزینه‌های این اختراع توسط خودمان تامین شد و فرایند ساخت این رنگ حدود یک سال و نیم طول کشید.

محقق طرح از عرضه این رنگ به بازار در اردیبشهت‌ماه سال آینده خبر داد.

به گزارش ایسنا، رنگ نانویی ضد امواج الکترومغناطیسی حائز رتبه اول اختراع دانشجویی در اولین همایش روز فناوری سلامت شده است.

منبع : ایسنا

اتوبوسهای سلول سوختی وارد توکیو می‌شوند

اتوبوسهای سلول سوختی وارد توکیو می‌شوند

به گزارش ایسنا به نقل از گیزمگ، فعالیت اولین سری این اتوبوسها در سیستم حمل و نقل عمومی توکیو در ماه مارس آغاز خواهد شد.

این اتوبوس‌ها از سیستم پیل سوختی که ابتدا برای تویوتا Mirai ساخته شده بود بهره می‌برند.

این اتوبوس‌های سلول سوختی دارای درصد آلایندگی صفر بوده و به طور چشم گیری می‌توانند آلودگی‌های زیست محیطی در شهرهای بزرگ را کاهش دهند.

اتوبوس‌های سلول سوختی تویوتا دارای ۱۰ مخزن هیدروژن با فشار بالا بوده که می تواند ۱۳۲ گالن هیدروژن را در خود جای دهد.

قدرت این اتوبوس از دو موتور الکتریکی تامین شده که ترکیبی از ۲۲۶ کیلووات(۳۰۳ اسب بخار) قدرت و ۶۷۰ نیوتن متر گشتاور هستند.

سلول سوختی علاوه بر تامین نیروی خود اتوبوس، در مواقع اضطراری مانند یک ژنراتور عمل می‌کند که دارای ظرفیت ۲۳۵ کیلووات ساعت توان مصرفی و حداکثر خروجی ۹ کیلووات بوده که به گفته مقامات تویوتا می‌تواند یک استادیوم را در زمان تاریکی نیرودهی کند.

ظرفیت این اتوبوس ۷۶ نفر بوده و از این وسایل نقلیه در  المپیک و پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو استفاده خواهد شد.

منبع : ایسنا

www.dahoom.ir

افزایش مقاومت به خوردگی لوله‌های گاز با پوشش‌های نانومتری

افزایش مقاومت به خوردگی لوله‌های گاز با پوشش‌های نانومتری

به گزارش ایسنا، چسبندگی پوشش پلیمری به سطح فلز ویژگی مهمی است که بر عملکرد حفاظتی آن تأثیرگذار است؛ چراکه در محیط‌های خورنده، نفوذ عوامل خورنده به فصل مشترک پوشش-فلز، منجر به کاهش چسبندگی (به دلیل انجام واکنش‌های کاتدی و قلیایی شدن مناطق کاتدی) و در نتیجه خوردگی فلز می‌شود.

لذا آماده سازی سطوح فلزی پیش از اعمال پوشش پلیمری جهت بهبود خواص ضدخوردگی امری ضروری است که در این راستا محققان موسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش در تحقیقات اخیر خود موفق به ایجاد پوشش‌های نانومتری بر سطح فلز شدند که مقاوم به خوردگی سطوح فلزی را افزایش می‌دهد.

دکتر بهرام رمضانزاده، عضو هیأت علمی مؤسسه‌ پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش با بیان اینکه روش‌های مختلفی برای آماده سازی سطوح فلزی وجود دارد، گفت: اصلاح شیمیایی سطوح و بهبود خواص پوشش‌ها، یکی از رایج‌ترین روش‌های مورد استفاده است. در گذشته از پوشش‌های کرومات و فسفات روی، برای این منظور استفاده می‌شد؛ اما این مواد علی‌رغم خواص ضد خوردگی مناسب و بهبود چسبندگی پوشش‌های آلی مشکلات زیست محیطی و سمیت پساب‌های حاصل را به دنبال دارند.

وی با بیان اینکه آلودگی‌های زیست محیطی موجب محدود شدن استفاده از پوشش‌های کرومات و فسفات شده است، اظهار کرد: به نظر می‌رسد پوشش‌های تبدیلی بر پایه‌ عناصر کمیاب خاکی می‌تواند جایگزینی مناسب و دوستدار محیط زیست برای ترکیب‌های کرومات و فسفات باشد.

رمضانزاده خاطرنشان کرد: بر این اساس در این پژوهش سطح فلز توسط پوشش تبدیلی بر پایه‌ نانوذرات اکسید سریم اصلاح شیمیایی شد تا تأثیر این پوشش بر خواص چسبندگی و ضدخوردگی پوشش دو جزئی پلی استر- ملامین مورد بررسی قرار گیرد.

عضو هیات علمی موسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش با بیان اینکه روش اصلاح شیمیایی به گونه‌ای بوده که با کاربرد نانو ذرات اکسید سریم در فصل مشترک پوشش/فلز، یک لایه‌ با زبری‌های نانومتری در سطح فلز ایجاد شده است، خاطر نشان کرد: نتایج حاصل نشان داد که این کار بهبود قابل توجه چسبندگی فیزیکی/شیمیایی پوشش پلی‌استر- ملامین و نیز کاهش نرخ جدایش کاتدی آن را در پی داشته و در کل سبب افزایش مقاومت به خوردگی این پوشش متصل به سطح فلز شده است.

به گفته وی، پوشش تبدیلی بر پایه‌ نانوذرات اکسید سریم دوستدار محیط زیست بوده و مشکلات زیست محیطی بسیار کمتری در مقایسه با انواع دیگر پوشش‌های تبدیلی به وجود خواهد آورد.

وی با اشاره به نتایج به دست آمده از این تحقیقات، یادآور شد: نتایج حاصل از این پژوهش می‌تواند در صنایع مختلف نظیر صنایع خانگی جهت پوش‌ دهی یخچال و ماشین لباسشویی و صنایع نفت و گاز و پتروشیمی جهت پوشش‌دهی مخازن و لوله‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

رمضانزاده تاکید کرد: این طرح در قالب یک پروژه‌ صنعتی و با همکاری شرکت ملی گاز ایران در دست انجام است و در حال حاضر مراحل آزمایشگاهی و نیمه صنع

ی خود را پشت سر گذاشته است. با توجه به مثبت بودن اثرات نانوذرات بکارگرفته شده، در تلاش هستیم تا کاربرد پوشش تبدیلی بر پایه سریم در لوله‌های گاز جایگزین روش اسیدشویی این لوله‌ها شود.

این محقق تاکید کرد: با این روش هزینه‌های شستشوی سطوح فلزی و همچنین کاهش زمان و دمای آماده سازی سطح از جمله مزایای آماده سازی لوله‌ها به روش اصلاح شیمیایی سطح با نانوذرات اکسید سریم کاهش خواهد یافت.

این محقق تعیین دقیق ساز و کار چسبندگی پوشش به سطح اصلاح شده با نانوذرات اکسید سریم را از اهداف دیگر مورد بررسی در این تحقیق ذکر کرد و یادآور شد: به همین دلیل افزون بر نتایج آزمایشگاهی از روش‌های محاسباتی و مدلینگ نیز استفاده شد تا انرژی چسبندگی در دو حالت خشک و تر و ارتباط آن با نتایج آزمایشگاهی تعیین شود.

نتایج این تحقیقات که حاصل همکاری دکتر قاسم بهلکه عضو هیأت علمی دانشگاه گلستان، دکتر بهرام رمضانزاده عضو هیأت علمی مؤسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش و محمد رمضان‌زاده است، در مجله‌ Corrosion Science  با ضریب تأثیر ۵٫۲۴۵ منتشر شد.

منبع : ایسنا